LiveXS, Hans van der Maas (over 'Little world')
- ‘Een fijne mix van americana, blues, gospel en jazz waarbij de Texaanse bandleden een absolute meerwaarde vormen.’
- ‘Bovenal is het De Win zelf die zijn songs naar grote hoogte tilt.’
- ‘Een hoogstandje van vaderlandse bodem; Bart de Win's Little world is een plaat die meer aandacht verdient.’

Real Roots Café, Fred Schmale (over 'Little world')
- ‘Little world is een topper.’
- ‘Schitterende liedjes, een leuke variatie aan stijlen, prima begeleiding van in de eerste plaats Wilkins en zijn Mystiqueros, verder onder meer Kim Deschamps (steel gitaar, banjo, dobro, hij speelde bij de Cowboy Junkies) en Scrappy Jud Newcomb (slide gitaar).’
- 'De arrangementen zijn prachtig.'
- 'Bart heeft een aangename, soepele stem, schrijft prachtige liedjes.'
- ‘Mijn favoriete nummers zijn de heerlijke ode aan de vaak weinig verhullende Summer dresses en de mooie metaforische tekst in Easter bunnies.’
- ‘Bart de Win overtuigt opnieuw en verdient heel veel aandacht. Begin maar met het aanschaffen van deze heerlijke cd, die ook nog eens een prachtige verpakking heeft.'

Fret Magazine, Ferenc Koolen (over 'Little world')
- 'Voortreffelijk vervolg op fraai debuut.'
- ‘Een keur aan zwaargewicht sessiemuzikanten
weet De Win naar een grandioos niveau te tillen.’
- ‘Bijna akelig mooi laveert hij tussen ballades
en up-tempo country georiënteerde songs waarin zijn baritonstem volledig
tot zijn recht komt, al dan niet in perfecte samenhang met de vocale
begeleiding van Arianne Knegt.’
- ‘Een prachtig americana album. Wereldklasse!’

Platomania, Maurice Dielemans (over 'Little world')
- 'We horen op Little world doorgewinterde Amerikaanse muzikanten.'
- ‘Het vakmanschap is goed te horen op deze release.'

Heaven, Ruud Heijjer (over 'Little world')
- 'Hoge toppen.'
- 'Dertien keer rootsy americana met folk, jazz, gospel en country als invloeden.'
- 'Steeds hebben zijn opvallend mooi vloeiende melodieën gelukkig een kenmerkende Europese melancholie. Daaroverheen zingt De Win over spijt, verlangen, maar vooral over zijn gevonden liefde en geluk.'
- 'In zijn timing en frasering is zijn achtergrond als docent jazz-zang aan het conservatorium opnieuw goed hoorbaar. Net als in zijn vaak stemmige teksten roept hij zo ook met zijn stem sterke sferen op.'
- 'Een meer dan waardige opvolger van dat ook al prachtige debuut.'

Rootstime, Blowfish (over 'Little world')
- ‘Lost de hooggestelde verwachtingen moeiteloos
in.’
- ‘De trip naar Austin loonde zeker de moeite
want daar vond hij de juiste sfeer en de perfecte soulmates om zijn
schitterende teksten en arrangementen instrumentaal en vocaal in te
kleden.’
- ‘Een meesterwerk in al zijn facetten.’

File under (over 'Little world')
- ‘Vakmanschap en degelijkheid.’
- ‘Dankzij de kwaliteiten van de muzikanten en
het spelplezier dat Bart de Win laat horen als pianist en zanger zul je je
ook nooit bekocht kunnen voelen.’
- ‘Country, jazz, westcoast-pop en vooral een
prettig, eenvoudig en ongestoord liefdesleven.’
- ‘Lekkere liedjes.’

Folkforum, Ronald Rietman (over 'Little world')
- ‘Melancholieke pareltjes op zomerse plaat.’
- ‘Muzikale duizendpoot Bart de Win.’
- ‘Summer dresses heeft zeker zomerhitpotentie.’
- ‘De plaat is, net als zijn voorganger,
muzikaal gevarieerd.’
- ‘De countrywals Try my luck zou goed passen aan het einde van een western,
als de held de ondergaande zon tegemoet rijdt.’

New Folk Sounds, Hans van Deelen (over 'Little world')
- ‘Americana met een laaglandsausje.’
- ‘Bart de Win heeft een relaxte, donkere stem die geruststellend de luisteraar gemakkelijk door de nummers heen loodst.’

Kippenvel, Ruud Heijjer (over 'Little world')
- 'Een typisch Europese melancholie in rootsy
americana met folk, jazz, gospel en country als invloeden.’
- 'Juist doordat De Win zo opnieuw zijn talenten
kan etaleren, is Little world zo’n
sterke opvolger geworden van zijn The simple life.’

Altcountry, John Gjaltema (over 'Little world')
- ‘Smaakvolle melange van jazz en rootsmuziek.’
- ‘Europees gevoel voor stijl.’
- ‘Een geslaagde crossover tussen twee
continenten.’
- ‘De Win weet americana uit te bouwen tot een
eigen stijl.’

Altcountryforum, Rein van den Berg (over 'Little world')
- ‘Knappe liedjes.’
- ‘Little world is een top plaat!.’

Beale Street, François Braeken (over 'Little world')
- ‘Verplicht
aanschaf album.’
- ‘De
schitterende openingstrack Shine a little light on me.’
- ‘Eén
van de blikvangers van 2011’.

Written in music, Norbert Tebarts (over 'Little world')
- ‘Wat zijn we in ons kleine landje toch
gezegend met geweldige muzikanten.’
- ‘Zijn debuutalbum The Simple Life was al zeer geslaagd, met het nieuwe Little World overklast de
Brabander zichzelf.’
- ‘Mooie liedjes met sterke teksten, goede
melodieën en een internationaal geluid.’
- ‘Summer
Dresses is een nummer van Randy Newmanesque grandeur, zowel muzikaal
als tekstueel.’
- ‘In totaal komen zo dertien nummers
voorbij, die stuk voor stuk lekker in het gehoor liggen. De fijne stem van
De Win is daar zeker ook debet aan.’
- ‘Het zijn
de meer funky nummers die extra nieuwsgierig maken naar de liveconcerten,
waarvan er hopelijk nog veel meer volgen dan de vijf die nu gepland zijn.’

Moors Magazine, Holly Moors (over 'Little world')
- ‘Een mooi, ontspannen americana-album dat met
name uitblinkt door de magnifieke arrangementen.’
- ‘De liedjes zijn ook weer zeer dik in orde.’
- ‘Absoluut een topplaat.’

CtrlAltcountry, Benny Metten (over 'Little world')
- ‘Een "Alle dertien goed!”-ervaring.’
- ‘Gloedvolle baritonstem en dito
toetsenspel.’
- ‘Erg mooi vonden wij zo bijvoorbeeld het
op bijzonder soulvolle wijze neergelegde Shine a little light, het
"rather folky” aanvoelende They still dance (met een erg knappe
tekst!) en de in duet met Arianne Knegt gebrachte americana beauty Call
you in the morning.’
- ‘Een plaatsje tussen de allerbeste
Nederlandse singer-songwriters.’

Eindhovens Dagblad, Frank van den Muijsenberg (over 'Little world')
- ‘Een gevarieerd album, waarin humor,
melancholie, introspectie, pure pop en americana samengaan.’
- ‘Een van Nederlands beste
(begeleidings)bands.’

BN/De Stem, Willem Jongeneelen (over 'Little world')
- ‘Een fraai staaltje country.’
- ‘De bijdragen van zangeres Arianne Knegt,
Gilad Atzmon op klarinet en Kim Deschamps op pedal-steel zijn prachtig.’
- ‘De tekst van Pay the DJ is groots.’

Hanx, Bart Ebisch (over 'The simple life')
- 'Warm-krachtige, overtuigende stem.'
- 'Vakkundig gespeeld.'
- 'De muzikale inkleuring is royaal, avontuurlijk ook, maar nimmer overdadig.'
- 'Veelzijdig.'

Platomania, Albert Jonker (over 'The simple life')
- 'Uiterst smaakvol buitencategorisch maar rootsgerelateerd materiaal van wereldklasse.'
- 'Organisch en van pure muziekliefde doordrenkt'
- 'Alvast inheemse rootsplaat van het jaar.'

Kwadratuur, Bert Mestdagh (over 'The simple life')
- 'Eén van de eerste zaken die tijdens het luisteren van het plaatje opvalt, is het speelplezier van de muzikanten, alsmede het gesmeerde samenspel.'
- ‘Bovendien vormt het album een warme afwisseling van ingetogen ballads en deuntjes die joi de vivre ademen. Verder geven de composities blijk van een uitgekiende en bijna geperfectioneerde evenwichtigheid.’
- 'Sfeervolle, meeslepende deuntjes en puike composities.'

Dagblad van het Noorden, John Gjaltema (over 'The simple life')
- 'De Win schrijft uitstekende nummers en zijn stem is als een goede espresso: licht romig, maar met een donkere smaak.'
- 'Prachtig gezongen.'
- 'Tickle me kan zich meten met de compositorische klasse van een Van Dyke Parks.'

For the Record (Vara), Mart Smeets (over 'The simple life')
- ‘Een lekker warm geluid.’

De Volkskrant, Ariejan Korteweg (over 'The simple life')

Kippenvel, Ruud Heijjer (over 'The simple life)
- 'Sfeervolle rootsplaat.'
- ‘Ze creëren moeiteloos melancholieke americana, waarin ze ter verhoging van de sfeer de kunst van het weglaten beoefenen.'

BN/De Stem, Willem Jongeneelen (over 'The simple life')
- 'De win is een meesterlijk toetsenist, hij blijkt tevens een prima zanger en te beschikken over een gouden schrijverspen en een keur aan muzikale vrienden (variërend van Izaline Calister tot Eric Vloeimans.'
- 'Het gitaarspel van Bart-Jan Baartmans kan soms wedijveren met dat van Ry Cooder.'
- 'En dan is er ook nog altijd die stem. In het lekkerste liedje (Undercover lover) is het net alsof John Hiatt bij Steely Dan zingt.'
- 'Wat een vakman!'

New Folk Sounds, Rob van Niele (over 'The simple life')
- 'The simple life is een geslaagd en sympathiek album geworden.'
- 'Doordachte composities, boeiende teksten, goede balans tussen de nummers, en vocaal en instrumentaal zonder meer sterk.'
- 'Vooral knap is dat hij een volwassen en relaxte eigen sound heeft.'
- 'De Win heeft een prettige, warme zangstem, die soms doet denken aan Nick Cave.'
- 'Hoewel americana de vlag is die de lading het best dekt, experimenteert De Win ook graag met jazz, blues en pop. De Win toont dat hij veel stijlen beheerst en samen kan brengen. Dat maakt de cd afwisselend.'

Altcountryforum, Rein van den Berg (over 'The simple life')
- 'Niet
alleen ik, maar velen met mij zullen dit album unaniem als uitermate sterk
kwalificeren.’
- 'Nu
treedt hij naar voren onder eigen noemer, met 'The simple life' en doet dit in
één woord: 'subliem!'.'
- 'Als sterkste troef van deze plaat ervaar ik de ultiem mooie composities, daarbij schieten woorden mij echt te kort. Let me know is een nummer van uitzonderlijke klasse.'
- 'Een werkelijk schitterende cd. Van de euforie is beslist geen woord overdreven.'

Altcountry, John Gjaltema (over 'The simple life')
- ‘Een ijzersterk album.’
- ‘Het album is stijlvol en tot in alle finesses simpelweg af.’
- ‘Zelden slaagt een artiest er in om zo schijnbaar vanzelfsprekend de beheersing van de jazz te vertalen naar rootsy materiaal.'
- Steeds behoudt De Win zijn Europese gevoel voor stijl. Een grandeur als van een grand café in Parijs.'
- 'The simple life ontstijgt alle genres.'

Rootstime, Blowfish (over 'The simple life')
- 'Een album om u tegen te zeggen.'
- 'Time is running out,
met in het refrein een wondermooi harmonische zang, die ons in Crosby, Stills
& Nash sferen doet wegdromen.'
- 'Het
titelnummer The simple life is een prachtcompositie die trots als een
vertellende, bluesy Randy Newman van start gaat, maar gaandeweg uitgroeit tot
eenzame Joe Henry hoogtes in de stijl van zijn Time is a lion.'
- Ook Do
I need is zo'n hartenbreker, die niet meer nodig heeft dan grievend soulvolle
gospelstemmen en een bijpassend orgeltoontje om je diep te ontroeren.'

LiveXS, Jeroen Bakker (over 'The simple life')
- ‘De Win heeft naast een prettig warme stem, waarbij de ontspannen wijze van zingen opvallend te noemen is, een enorm schrijverstalent.’
- ‘Er is hier sprake van een muzikaal zeer hoogstaand niveau, waarbij het gevoel nergens uit het oog wordt verloren.’
- 'Uit alles blijkt dat deze singer-songwriter over een grote dosis creativiteit beschikt.'

Leo Blokhuis (over 'The simple life')
- ‘De cd is integer en mooi. Een fijne plaat.'

Moors Magazine, Holly Moors (over 'The simple life')
- 'Een man die zijn weg weet te vinden in folk, jazz en wereldmuziek.'
- 'Folk met een jazz-aanpak en gekruid met invloeden van overal. De liedjes zijn goed, de stem is aangenaam, de arrangementen zijn als gezegd magnifiek.'
- ‘Een meer dan uitstekend plaatje.'

Folkforum, Mirjam Adriaans (over 'The simple life')
- 'Fraaie debuutplaat Bart de Win.'
- 'Een man die zich heel bescheiden opstelt, maar wel degelijk een hoofdrol verdient.'
- 'Uitstekende muzikanten.'
- 'Dat Bart de Win mooie nummers kan schrijven wist ik al van een paar live optredens. De teksten zijn lekker direct, zonder poespas geschreven en worden veelal in een ontspannen americana-jasje gegoten.'
- 'Johnny is een prachtig melancholieke wals geworden die bij elke luisterbeurt blijft groeien.'
- 'Als liefhebber van donkerder liedjes met inhoud kom ik ruimschoots aan mijn trekken.'

File under (over 'The simple life')
- ‘Toch is het niet die lijst van al dan niet beroemde muzikanten die opvallen bij het beluisteren van Bart de Win's debuutplaat The simple life. Natuurlijk, Bart-Jan Baartmans speelt prachtig gitaar en Izaline Calister zingt fabelachtig mee in het duet The promised land. Maar de hoofdrol wordt toch echt gespeeld door de piano en stem van Bart de Win zelf.’
- ‘Zijn liedjes zijn vakkundig in elkaar gestoken en het bewijs van jarenlang vakmanschap.’
- ‘Hij beweegt zich op het snijvlak van jazz, country en folk, de wereld waar ook iemand als Randy Newman zich thuisvoelt.’

Over de schutting (Vara), Paul van Gelder (over 'The simple life')

De Sandwich (Avro), Jacques Klöters (over 'The simple life')
- ‘Een op elkaar ingespeelde band, één geheel, volkomen natuurlijk.’

American Connection (KRO), Ruud Hermans (over 'The simple life')
- 'Een goed album. Verrassend.'

Gilad Atzmon (over Bart de Win)
- 'Bart is an outstanding musician, a great pianist and an astonishing singer.'

Rootsville, François Braeken (over 'The simple life')
- 'Een dijk van een debuutalbum.'
- 'Een must-have cd.'
- 'Een echt natuurtalent.'
- 'Een vijftiental fantastische songs die je onmogelijk in een bepaald muzikaal hokje kan catalogiseren.'
- '[...] de fantastische bluesy country songs Time is running out en The beauty within.'
- 'Just a memory, met dat zwoel, licht erotisch background stemmetje in combinatie met Bart's erg genietbare baritone vocals, moet ongetwijfeld uitgroeien tot een heuse radiomegahit.'

Walt Wilkins (over 'The simple life')
- 'This record is exquisite. Magnificent. A new favorite of mine.'
- 'The songs are wonderful, the singing is real, soulful, accessible.'
- ‘The production is sublime.'

Euro Americana Chart, Nico Druijff (over 'The simple life')
- 'Een heel goede cd. Ben onder de indruk.'

Revolver, Harry de Jong (over 'The simple life')
- ‘Een oerdegelijk product waar het vakmanschap vanaf straalt.’
- ‘Bovenal is duidelijk te horen dat De Win veel naar James Taylor en Tom Waits
heeft geluisterd. Het mooie is dat hij al die verschillende invloeden
ondergeschikt heeft gemaakt aan zijn persoonlijke visie. Dat maakt hem tot een
welkome aanwinst in het wereldje van Nederlandse singer/songwriters.’

Eindhovens Dagblad, Peter Borgers (over 'The simple life')
- 'Muzikaaltechnische perfectie.'

1-44 of 44 |